Αν βγείτε στο δρόμο και ρωτήσετε δέκα άνδρες γιατί είναι απαραίτητη η αισθητική επέμβαση, πολλοί θα απαντήσουν χωρίς δισταγμό: «Για να μεγαλώσει το γυναικείο στήθος». Αυτή η λογική δεν είναι τυχαία: ο ανθρώπινος πολιτισμός, είτε αρέσει στις κυρίες είτε όχι, είναι εγγενώς πατριαρχικός, δηλαδή οι άνδρες κυριαρχούν σχεδόν παντού. Για εκείνη το στήθος είναι το πιο ελκυστικό σημείο του γυναικείου σώματος.
Προκειμένου να κάνουν μια ισχυρότερη εντύπωση στο ισχυρότερο μισό της ανθρωπότητας, οι κυρίες πάντα έβρισκαν διάφορους τρόπους για να αναδείξουν το στήθος τους. Πρώτα ήταν ρούχα με βαθιά λαιμόκοψη και μετά εσώρουχα που δημιουργούσαν ευχάριστα οπτικά εφέ. Αλλά όλα αυτά ήταν προσωρινά μέτρα και οι γυναίκες ήθελαν κάτι μόνιμο, ή τουλάχιστον ανθεκτικό.
Ήταν μόνο η ανάπτυξη της πλαστικής χειρουργικής που βοήθησε τις γυναίκες να δείχνουν πραγματικά τον δικό τους τρόπο και να ανταποκρίνονται στα πρότυπα εξωτερικής ομορφιάς των ανδρών. Το 1889, συνέβη κάτι που ονειρεύτηκαν εκατομμύρια όμορφες κυρίες σε όλο τον κόσμο - εφευρέθηκε μια μέθοδος τεχνητής μεγέθυνσης του μαστού, η οποία αργότερα έγινε γνωστή ως αρθροπλαστική μαστού (από τις ελληνικές λέξεις "endon" - "μέσα" και "προσθετική" - "προσθήκη, σύνδεση").
Το πρώτο υλικό που χρησιμοποιήθηκε για τη μεγέθυνση του γυναικείου στήθους ήταν η παραφίνη, η οποία αρχικά ονομαζόταν κερί πετρελαίου, επειδή κατασκευαζόταν από αυτό το εύφλεκτο υγρό. Τις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα, η αισθητική ιατρική δοκίμασε πολλά υλικά κατάλληλα για ενδοπροσθετική: ελεφαντόδοντο και γυάλινες χάντρες, πολυαιθυλένιο και πολυουρεθάνη, αφρό πολυεστέρα και πολλά άλλα. Όλα αυτά είχαν θλιβερές συνέπειες.
Μόλις το 1961 δύο Αμερικανοί πλαστικοί χειρουργοί από το Χιούστον, ο Thomas Cronin και ο Frank Gerow, δημιούργησαν τα πρώτα εμφυτεύματα σιλικόνης και τα χρησιμοποίησαν σε χειρουργικές επεμβάσεις, σηματοδοτώντας μια πραγματική ανακάλυψη στην αισθητική ιατρική. Όμως χρειάστηκε περισσότερο από μισός αιώνας μέχρι να εφευρεθούν τα εμφυτεύματα πέμπτης γενιάς στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Χαρακτηρίζονται από βελτιωμένες φυσικές και χημικές ιδιότητες: είναι πιο πυκνά και πιο αξιόπιστα. Το gel που τα γεμίζει είναι εξαιρετικά μακράς διαρκείας και επομένως δεν διαρρέει το κέλυφος.
Φάσεις λειτουργίας
Δεδομένου ότι η διεύρυνση του μαστού είναι μια αρκετά σοβαρή χειρουργική επέμβαση, πραγματοποιείται μόνο με γενική αναισθησία. Κατά τη διάρκεια ολόκληρης της επέμβασης, όλοι οι ζωτικοί δείκτες του σώματος παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας ειδικές συσκευές μέτρησης: αρτηριακή πίεση, καρδιακός ρυθμός, επίπεδο κορεσμού οξυγόνου του αίματος κ.λπ.
Πριν την επέμβαση, ο χειρουργός χρησιμοποιεί έναν ειδικό μαρκαδόρο για να κάνει σημάδια, τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποιούνται για τη διενέργεια της χειρουργικής επέμβασης. Κατά κανόνα, οι τομές γίνονται έτσι ώστε οι μετεγχειρητικές ουλές να μην φαίνονται σχεδόν καθόλου. Η επιλογή της χειρουργικής προσέγγισης εξαρτάται από διάφορους κρίσιμους παράγοντες. Αυτά είναι συγκεκριμένα:
- θέση (υψηλή, μεσαία ή χαμηλή) των μαστικών αδένων στο θωρακικό τοίχωμα.
- η παρουσία ή η απουσία πτώσης του μαστού - πτώση και οι βαθμοί της (υπάρχουν τρεις συνολικά).
- Χαρακτηριστικά δέρματος: πάχος και ελαστικότητα, παρουσία ραγάδων.
- Ανατομικά χαρακτηριστικά των μείζονων θωρακικών μυών, του στέρνου και των πλευρών.
Στη συνέχεια σχηματίζεται μια τσέπη (κρεβάτι) για την εισαγωγή των εμφυτευμάτων. Μπορεί να εντοπιστεί κάτω από τον μείζονα θωρακικό μυ, κάτω από τον μαστικό αδένα ή να γίνει συνδυασμένη επιλογή. Η πρώτη μέθοδος χρησιμοποιείται συχνότερα γιατί δίνει πιο σταθερό αποτέλεσμα.
Μετά την εισαγωγή των εμφυτευμάτων γίνεται συρραφή του τραύματος. Για να επιτευχθεί το καλύτερο καλλυντικό αποτέλεσμα, εφαρμόζονται ενδοδερμικά καλλυντικά ράμματα χρησιμοποιώντας σύγχρονο απορροφήσιμο υλικό ράμματος ή χρησιμοποιείται ειδική ιατρική κόλλα. Στη συνέχεια τοποθετούνται συμπιεστικά ρούχα στον ασθενή για να αποφευχθεί η μετατόπιση των εμφυτευμάτων και η αύξηση του μετεγχειρητικού οιδήματος των ιστών. Μετά την επέμβαση, η ασθενής παραμένει για αρκετές ώρες στον θάλαμο αποκατάστασης, όπου η κατάστασή της παρακολουθείται από ιατρικό προσωπικό.
Γενικά, η επέμβαση αντικατάστασης μαστού διαρκεί από 40 λεπτά και μιάμιση ώρα. Ανάλογα με τη χειρουργική τεχνική που χρησιμοποιείται και έναν αριθμό άλλων παραγόντων, μερικές φορές χρειάζεται περισσότερος χρόνος. Για παράδειγμα, η επιθυμία μιας ασθενούς να μεγαλώσει το στήθος της κατά πολλά μεγέθη ταυτόχρονα. Επιπλέον, εάν είχατε προηγουμένως χειρουργική επέμβαση αποκατάστασης του μαστού μετά από καρκίνο του μαστού ή τραύμα, η διαδικασία μπορεί να είναι πιο δύσκολη και να διαρκέσει περισσότερο.
Χειρουργικές μέθοδοι
Υπάρχουν τέσσερις κύριες χειρουργικές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως.
- Υπομαστικό (κάτω από τον μαστικό αδένα).
Με αυτή τη μέθοδο, το δέρμα τέμνεται μόνο κάτω από το στήθος (στην υπομαστική πτυχή), πράγμα που σημαίνει ότι οι τομές δεν είναι ορατές εάν η πτυχή του μαστού είναι καλά αναπτυγμένη. Σε άλλες περιπτώσεις, αυτή η προσέγγιση δεν παρέχει επαρκή αισθητικά αποτελέσματα. Τα πλεονεκτήματα αυτής της προσέγγισης περιλαμβάνουν το γεγονός ότι ο ιστός του μαστού πρακτικά δεν επηρεάζεται κατά τη χρήση του. - Περιαρεολικός.
Με αυτή την προσέγγιση, η τομή γίνεται κατά μήκος του κάτω ημικυκλίου της θηλαίας θηλής, στο όριο μεταξύ του χρωματισμένου δέρματος της θηλαίας και του άβαφου δέρματος. Για το λόγο αυτό, η μετεγχειρητική ουλή είναι ελάχιστα αισθητή μετά από λίγους μήνες. Αυτό προκαλεί την απομάκρυνση του ιστού του μαστού στην κάτω περιοχή. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζει την πιθανότητα μελλοντικού θηλασμού και, σε αντίθεση με τις δημοφιλείς παρανοήσεις, δεν μειώνει την ευαισθησία των θηλών στην μετεγχειρητική περίοδο. - Μασχαλιαία (μασχαλιαία).
Αυτή η χειρουργική προσέγγιση περιλαμβάνει την πραγματοποίηση τομής στην περιοχή της μασχάλης. Αυτό επίσης δεν επηρεάζει τον ιστό του μαστού. Η χρήση της μεθόδου είναι πιο λογική εάν το αρχικό μέγεθος είναι πολύ μικρό και η πτυχή κάτω από το στήθος δεν έχει αναπτυχθεί. Σε άλλες περιπτώσεις υπάρχουν περιορισμοί. Για να επιτευχθεί μασχαλιαία πρόσβαση, απαιτείται τεχνολογία ενδοσκοπικής βίντεο. Λόγω της απόστασης της τομής από τη χειρουργική περιοχή, η επέμβαση μπορεί να γίνει με μεγαλύτερη ασφάλεια και λιγότερο τραυματικά. - Υπόμφαλος.
Αυτή είναι μια σπάνια χρησιμοποιούμενη τεχνική. Ένα εμφύτευμα εισάγεται μέσω μιας τομής στην περιοχή του ομφαλού. Με αυτόν τον τρόπο, μόνο ένα εμφύτευμα γεμάτο με αλατούχο διάλυμα μπορεί να εισαχθεί. Πρώτα τοποθετείται το κέλυφος του εμφυτεύματος και μετά γεμίζεται. Τέτοια εμφυτεύματα στήθους πρακτικά δεν χρησιμοποιούνται, καθώς η εμπειρία δείχνει ότι τα εμφυτεύματα σιλικόνης επιτρέπουν ένα πιο σταθερό αποτέλεσμα, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις αποχρώσεις κάθε μεμονωμένης περίπτωσης.
Η τελική επιλογή της μεθόδου εισαγωγής εμφυτεύματος και της χειρουργικής προσέγγισης εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά κάθε ασθενούς και μόνο μια επιλεκτική ατομική προσέγγιση σε κάθε περίπτωση σας επιτρέπει να επιτύχετε το πιο αισθητικό αποτέλεσμα.
Προετοιμασία για χειρουργική επέμβαση
Πριν ξεκινήσει η προετοιμασία για την επέμβαση, ο ασθενής θα πρέπει να ενημερώσει τον πλαστικό χειρουργό για όλες τις πτυχές της προγραμματισμένης διαδικασίας: τύπο εμφυτεύματος, κατασκευαστή, διαθεσιμότητα και διάρκεια εγγύησης, σχήμα, τύπο κελύφους και πλήρωση. Επί του παρόντος, τα πιο διαδεδομένα στον κόσμο είναι τα εμφυτεύματα σιλικόνης με δομημένο κέλυφος και ένα filler - gel σιλικόνης με μνήμη σχήματος.
Υπάρχουν διάφοροι τύποι πληρωτικών εμφυτευμάτων.
- υγρό σιλικόνης, η σύσταση του οποίου είναι παρόμοια με το φυτικό έλαιο.
- Τυποποιημένη γέλη συνοχής σιλικόνης (συνοχή είναι η σύνδεση μεταξύ των μορίων μιας ουσίας, η οποία καθορίζει την ισχύ της) με συνοχή που θυμίζει ζελέ.
- Τζελ σιλικόνης με υψηλό βαθμό συνοχής, η συνοχή του οποίου θυμίζει μαρμελάδα.
- Τζελ σιλικόνης "Soft Touch" (από τα αγγλικά "Soft Touch") - αυξημένη απαλότητα.
- φυσιολογικός ορός, η συνοχή μιας σακούλας γεμάτη με νερό.
- Σογιέλαιο, παρόμοια σε συνοχή με το πρώτο πληρωτικό.
Κάθε πληρωτικό έχει τα δικά του πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Για παράδειγμα, ένα τζελ υψηλής συνοχής διατηρεί το επιθυμητό σχήμα του καλά σε υψηλή προβολή, αλλά είναι πιο πυκνό. Ένα αλατούχο διάλυμα κάνει τα στήθη να αισθάνονται όσο πιο απαλά και φυσικά γίνεται, αλλά δεν διασφαλίζει ότι διατηρούν το σχήμα τους. 8-10 μήνες μετά την έναρξη της χρήσης, μπορεί να σχηματιστούν κρύσταλλοι αλατιού που μπορούν να διεισδύσουν στο κέλυφος.
Επιπλέον, υπάρχει ένα φαινόμενο «γάργαρου», το οποίο δεν λειτουργεί σε όλους τους ασθενείς.
Υπάρχει άλλος τρόπος για να μεγαλώσετε το στήθος χωρίς τη χρήση ξένων υλικών. Αυτό συνεπάγεται την εισαγωγή λιποκυττάρων – λιποπλήρωση ή λιπομοντελοποίηση. Αυτή η μέθοδος προτάθηκε σχετικά πρόσφατα, το 2004, αν και παρόμοια πειράματα έχουν πραγματοποιηθεί από το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα. Ωστόσο, η εμφύτευση λίπους εκείνα τα χρόνια δεν είχε θετική επίδραση καθώς απορροφήθηκε γρήγορα από τον οργανισμό.
Σήμερα, οι πλαστικοί χειρουργοί έχουν μάθει να επεξεργάζονται τα λιποκύτταρα έτσι ώστε το αποτέλεσμα της ένεσης τους να διαρκεί περισσότερο. Ωστόσο, μετά από ενάμιση χρόνο, απορροφάται έως και το 60% του όγκου του μεταμοσχευμένου ιστού, επομένως η επέμβαση πρέπει να επαναληφθεί. Σε αντίθεση με τα εμφυτεύματα σιλικόνης, η λιποπλήρωση είναι ένα προσωρινό μέτρο.
Πριν από τη χειρουργική επέμβαση διεύρυνσης του μαστού, ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε ολοκληρωμένη ιατρική εξέταση για να διασφαλιστεί ότι δεν υπάρχουν ιατρικές αντενδείξεις και να ελαχιστοποιηθούν οι πιθανοί κίνδυνοι. Περιλαμβάνει:
- Εξετάσεις αίματος: κλινικές και βιοχημικές, για πήξη, για ομάδα και παράγοντα Rh, για HIV, σύφιλη και δείκτες ηπατίτιδας C και B.
- γενική ανάλυση ούρων.
Επιπλέον απαιτείται μαστογραφία ή υπερηχογράφημα των μαστικών αδένων, ακτινογραφία ή ακτινογραφία θώρακα, ηλεκτροκαρδιογράφημα και υπερηχογράφημα φλεβών των κάτω άκρων. Επιπλέον, κατά τη συνεννόηση με τον πλαστικό χειρουργό, ο ασθενής πρέπει να ενημερώνεται για όλες τις υπάρχουσες ασθένειες, προηγούμενες επεμβάσεις, αλλεργικές αντιδράσεις και φάρμακα που λαμβάνονται, συμπεριλαμβανομένων των συμπληρωμάτων διατροφής.
Επίσης, πριν από την επέμβαση, πρέπει να σταματήσετε το κάπνισμα και να πίνετε αλκοόλ για τουλάχιστον δύο εβδομάδες, καθώς το πρώτο έχει αρνητική επίδραση στην επούλωση και το δεύτερο είναι ασυμβίβαστο με τα αντιβιοτικά που συνταγογραφούνται για προφύλαξη στην μετεγχειρητική περίοδο.
Επιπλέον, κάθε γυναίκα που σχεδιάζει μαστοπλαστική θα πρέπει να γνωρίζει και να λαμβάνει υπόψη ότι ο προγραμματισμός εγκυμοσύνης εντός ενός έτους μετά την επέμβαση είναι εξαιρετικά ανεπιθύμητος. Γεγονός είναι ότι οι αλλαγές στα επίπεδα των ορμονών στην πρώιμη μετεγχειρητική περίοδο και στην αρχή της γαλουχίας (παραγωγή μητρικού γάλακτος) μπορούν να επηρεάσουν τα εμφυτεύματα στήθους με απρόβλεπτους τρόπους.
Οι αντενδείξεις για την πραγματοποίηση αρθροπλαστικής μαστού είναι:
- εγκυμοσύνη?
- σακχαρώδης διαβήτης?
- σοβαρές ενδοκρινικές και αυτοάνοσες ασθένειες.
- διαταραχή της πήξης του αίματος?
- Ασθένειες των μαστικών αδένων (συμπεριλαμβανομένων των μαζών) που απαιτούν παρακολούθηση από ογκολόγο.
- επιδείνωση των υφιστάμενων χρόνιων ασθενειών.
- Ασθένειες του καρδιαγγειακού και του αναπνευστικού συστήματος που αποτελούν αντένδειξη στη γενική αναισθησία.
- ηλικία κάτω των 18 ετών·
- λιγότερο από έξι μήνες μετά τη διακοπή του θηλασμού.
Αποκατάσταση μετά από χειρουργική επέμβαση
Η πλήρης ανάρρωση από την αντικατάσταση μαστού γίνεται μέσα σε λίγους μήνες. Αυτή η περίοδος μπορεί να χωριστεί σε πολλές κύριες φάσεις.
Τις πρώτες 3-4 ημέρες μετά την επέμβαση, οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν δυσφορία: αίσθημα βάρους και αίσθημα έκρηξης στην περιοχή των μεγάλων θωρακικών μυών. Μπορούν να ανακουφιστούν με τη λήψη παυσίπονων που σας έχει συνταγογραφήσει ο γιατρός σας. Μέχρι την τέταρτη ημέρα, αυτές οι εκδηλώσεις συνήθως εξαφανίζονται.
Είναι δυνατή η διόγκωση του μαλακού ιστού στη χειρουργική περιοχή. Μερικές φορές διαρκεί για αρκετές εβδομάδες και εξαπλώνεται στην περιοχή της κοιλιάς. Αυτά είναι φυσιολογικά συμπτώματα και δεν πρέπει να προκαλούν ανησυχία.
Οι κινήσεις των χεριών είναι περιορισμένες για τις πρώτες 24-48 ώρες μετά τη διαδικασία.
Δεν πρέπει να οδηγείτε την πρώτη εβδομάδα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, είναι καλύτερο να διατηρείτε τα ρούχα σας όσο το δυνατόν πιο άνετα και να αφαιρείτε εύκολα.
Πρέπει να περιορίσετε τη σωματική δραστηριότητα όσο το δυνατόν περισσότερο. Ωστόσο, η ανάπαυση στο κρεβάτι δεν είναι καθόλου απαραίτητη. Συνιστάται επίσης ανεπιφύλακτα η αποφυγή της νικοτίνης και του αλκοόλ.
Μια εβδομάδα μετά την επέμβαση, μπορείτε να οδηγείτε αυτοκίνητο, αλλά μόνο εάν δεν παίρνετε παυσίπονα που βλάπτουν σοβαρά τις κινητικές δεξιότητες. Είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε τον χειρουργό σας πριν οδηγήσετε ξανά.
Εάν η δουλειά σας δεν περιλαμβάνει έντονη σωματική δραστηριότητα, η επιστροφή στην εργασία είναι δυνατή εντός μιας εβδομάδας. Ωστόσο, πρέπει να αποφεύγετε να σηκώνετε βαριά αντικείμενα (πάνω από 4-5 κιλά) και την υπερβολική σωματική δραστηριότητα.
Ένα μήνα μετά την επέμβαση, ο γιατρός σας πιθανότατα θα σας επιτρέψει να συνεχίσετε την ελαφριά άσκηση. Ωστόσο, οι περισσότεροι χειρουργοί δεν συνιστούν να κάνετε πολλές εργασίες στο πάνω μέρος του σώματος κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ειδικά των μεγάλων θωρακικών μυών. Οι ελαφριές ασκήσεις καρδιο μπορούν να γίνουν χωρίς τρέξιμο ή κολύμπι. Είναι περίπου αυτή τη στιγμή που θα αρχίσετε να βλέπετε αποτελέσματα από την αυξητική στήθους. Το στήθος αρχίζει να πέφτει στη φυσική του θέση και να παίρνει πιο φυσικό σχήμα. Ωστόσο, σημειώστε ότι αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει αρκετούς μήνες. Τέσσερις εβδομάδες μετά τη χειρουργική επέμβαση, το ρούχο συμπίεσης συνήθως αφαιρείται και μπορείτε να αρχίσετε να φοράτε σουτιέν χωρίς καλώδιο ή push-up.
Λίγους μήνες μετά την επέμβαση μπορείτε να δείτε εάν τα αποτελέσματα ανταποκρίνονται στις προσδοκίες σας. Οι ουλές συνεχίζουν να ξεθωριάζουν με την πάροδο του χρόνου και να συγχωνεύονται με το περιβάλλον δέρμα. Με την κατάλληλη φροντίδα, θα πρέπει να γίνουν σχεδόν αόρατα μέσα σε ένα χρόνο. Δύο έως τρεις μήνες μετά την επέμβαση, οι μαστοί θα μαλακώσουν, θα αποκτήσουν τη συνοχή του φυσικού ιστού του μαστού και στη συνέχεια θα γίνουν πιο μαλακοί μήνα με το μήνα. Μετά από τρεις μήνες, μπορείτε να αρχίσετε να κάνετε πιο έντονες ασκήσεις στο πάνω μέρος του σώματος.
Υπάρχουν μερικές άλλες συμβουλές μετά την επέμβαση που θα σας βοηθήσουν να επιταχύνετε την ανάρρωσή σας:
- Αποφύγετε τη λήψη φαρμάκων που επηρεάζουν την πήξη του αίματος.
- Ενυδατώστε τους μαστικούς αδένες σας τακτικά για να αποφύγετε τις ραγάδες.
- καταστείλετε την επιθυμία να αφαιρέσετε τον επίδεσμο και παρακολουθήστε την πρόοδό του - αυτό μπορεί να προκαλέσει μόλυνση.
- Δώστε χρόνο στα εμφυτεύματα σας να «συνηθιστούν»: στην αρχή θα φαίνονται αφύσικα, με υπερβολικά γεμάτο πάνω πόλο, αλλά σταδιακά θα πάρουν ένα φυσικό σχήμα δακρύου.
- Φροντίστε να ξεκουράζεστε αρκετά καθώς αυτό θα επιταχύνει τη διαδικασία αποκατάστασης.
- Αποφύγετε να φοράτε στενά ρούχα, ειδικά εκείνα που απαιτούν να σηκώνετε τα χέρια σας ψηλά όταν τα φοράτε.
- Ένα μήνα μετά την επέμβαση δεν έχετε παρά να κοιμάστε ανάσκελα! Δεν μπορείς να κοιμηθείς στο πλάι, πόσο μάλλον στο στομάχι σου. Τις πρώτες μέρες είναι πιο εύκολο να κοιμηθείς αν τα μαξιλάρια είναι τοποθετημένα ψηλά πίσω από την πλάτη σου.
- Εάν αισθανθείτε έντονο πόνο, εμφανιστεί ασύμμετρο οίδημα ή ο επίδεσμος είναι υγρός, αναζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια.
- Μην ανησυχείτε εάν παρατηρήσετε αυξημένη ή μειωμένη ευαισθησία στις θηλές σας μετά την επέμβαση: αυτό είναι φυσιολογικό.
- οι αισθήσεις στη δεξιά και την αριστερή πλευρά μπορεί να μην είναι ίδιες - αυτό δεν είναι σημάδι προβλημάτων και συμβαίνει σχεδόν σε όλους.
- Σημειώστε ότι οι περισσότερες γυναίκες μπορούν να θηλάσουν μετά την επέμβαση, αλλά η παραγωγή γάλακτος μπορεί να είναι πιο αργή.